Soprano eccezionale
Dominika Zamara występuje na scenach operowych, w salach koncertowych, filharmoniach i kościołach na całym świecie. Jej kariera intryguje, wzbudza podziw i zazdrość. Miała ogromne szczęście, że jej głos spodobał się Maestro Enrico De Mori, wybitnemu dyrygentowi z Teatro alla Scala w Mediolanie, który pracował z samą Marią Callas. Śpiewa w dziesięciu językach. Wierzy w „La forza del destino”, czyli...
Zew drzew
Na jednym ze zdjęć Tomasz pozuje w koszulce z hasłem „Drzewa wzywają/Muszę iść” i z książką zatytułowaną Puszcza Białowieska Zawsze. Chociaż nie są autorami książki, to zarówno jej tytuł, jak i hasło na koszulce doskonale pasują do dwojga ludzi Puszczy – Tomasza Niechody i jego żony Agnieszki Aleksiejczuk. Ona pochodzi z Białegostoku, on – z Lublina. Ona – przyrodniczka terenowa, lepidopterolożka, on –...
Ewakuacja sierot z Bobrujska, 1915
„Ratujmy dzieci! Wojna miniona na każdej dziedzinie życia i stosunków wyryła dotkliwe piętno, które jeszcze do dzisiaj, mimo odległości czasu, nie wiele straciło na swej wyrazistości. Jest to widoczne szczególnie na Kresach Wschodnich, które ze wszystkich dzielnic Polski najbardziej wskutek działań wojennych zostały poszkodowane. Mimo znacznej poprawy, jaka nastąpiła na Kresach, w ciągu kilku lat...
Jestem człowiekiem. I jestem w drodze
– Odległość między głową a sercem wynosi około trzydziestu centymetrów. Można ją pokonać jednym gestem. Ale mentalna podróż pomiędzy nimi zajęła mi nieomal całe życie — mówi Andrzej Ziółkowski, fotograf, autor albumów The Inward Moment. Człowiek wobec sacrum i Universal Wisdom. Wieczysta Mądrość. Kilka dni temu wróciłeś z podróży do Indii. Jesteś w stanie...
Zielono mi!
Polsko! Polskuniu! Jakaś ty zielona, jakaś ty soczysta! – miałem ochotę papugować Dorotę Masłowską, gdy samolot wleciał nad gonne bory Śląska, pośród których lotnisko w Pyrzowicach lśniło dobrobytem niczym w jakiejś Kanadzie pachnącej żywicą. Polska, Polskunia! Jak tu schludnie, jak tu czyściutko, jak ładnie! – krzyczała swego czasu na łamach „Dwutygodnika” Masłowska, aż ojkofobom puchły z rozpaczy...
O łączeniu w tkaniu
Czy nie nawiedza Was poczucie, że świat, w którym żyjecie, nie jest do końca Wasz, że opiera się na założeniach, które nie są całkiem Wasze? Jestem pewna, że tak. To nie jest aluzja do naszej sceny politycznej, raczej do treści i stylu życia. Jeżeli uda mi się opisać świat, za którym tęskni moje serce, będę miała więcej odwagi, żeby go odwiedzać, a potem żeby w nim zamieszkać“ – powiedziała mi w wywiadzie Natalia...
Spadek
Dziadek umarł znienacka. Z kotem na kolanach w fotelu przy oknie z widokiem na jesienny ogród. Jeszcze wczoraj żył i dowcipkował: — Lepiej mieć parkinsona niż alzheimera. Bo lepiej trochę wylać, niż zapomnieć wypić. A dzisiaj już go nie było. Miał parkinsona, to prawda. Trzęsły mu się nogi i ręce. Dlatego nie lubił wychodzić z domu. I dlatego nie miał psa, tylko kota. Kot...
Stanisława i Tadeusz Konopkowie – bursztynowe małżeństwo
Kurpie słyną z wycinanek, bibułkowych kwiatów, pięknych haftów i szydełkowych koronek – te dziedziny twórczości ludowej są żywe do dzisiaj. Ich wyrób kontynuuje wiele twórczyń. Lecz tym, co wyróżnia najbardziej ten region, to umiejętność obróbki bursztynu kopalnego, która jest endemiczna i stosowana wyłącznie tutaj. Bursztyn jest albo świecący, albo grzejący – mówią Stanisława i Tadeusz Konopkowie, rodowici Kurpie...
Michał Baca – młodopolska dusza w podlaskim pejzażu
Na Podlasie trafił prawie 20 lat temu, zaproszony na jeden z wielu malarskich plenerów, odbywających się w pensjonacie Uroczysko Zaborek. Wrażenie spokoju i sielankowości pejzażu, potwierdzone podczas wędrówek i wycieczek po najbliższej okolicy, przeniosło się na idylliczny obraz nadbużańskiej krainy, który odzwierciedla w swoim malarstwie. Michał Baca to malarz na wskroś krakowski. W jego twórczości, opartej na najlepszych wzorcach...
Między Biebrzą a Bugiem
Moje wędrówki po wsiach województwa podlaskiego liczą sobie już przeszło 10 lat. Bo to tam odnalazłem ślad dawnej Polski z jej wszystkimi zaletami i wadami. Dziesięć lat krótszych i dłuższych eksploracji wsi od Biebrzy po Bug. Dziesięć lat eskapad po asfaltowych i szutrowych drogach prowadzących na Grodno czy do Brześcia. Dziesięć lat rozczarowań, że te dawne szlaki porwano, a ludzi brutalnie podzielono...
