Poleszuk, Pińsk, przed 1939
„Na tajemniczej ziemi poleskiej, przeciętej setkami rzek, obwarowanej trzęsawiskami i mokradłami, porosłej sitowiem, wonnym »ajerem«, gąszczem wiklin i wierzb, nad któremi tam i sam, na miejscach wyżynnych podnoszą swe korony bory iglaste i lasy, z dębów, olch i brzóz złożone – te smętne niedobitki słowiańskiej prapuszczy – opiekunki, o której gwarzy współczesna puszcza Szereszewska, pędzi ciężkie i ciemne...